‍‍‍‍‍‍
‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍
‍‍‍‍‍‍‍
IMG_1416.JPG
ΓΕΙΑ ΣΑΣ!!!
Ονομάζομαι Αντριανέλλα Νικολάου κατάγομαι από την επαρχία Λευκωσίας και μένω στο πανέμορφο χωριό Λυθροδόντας. Γεννήθηκα στις 07 Μαΐου του 1989. Μεγαλώνοντας και τελειώνοντας το σχολείο αποφάσισα να σπουδάσω κάτι στο οποίο σύμφωνα με το αντικείμενο μου να είχα την ευχέρεια να προσφέρω γνώση, χαρά και διασκέδαση. Έτσι, κι έγινε! Αν και είχα κάποιες αμφιβολίες σχετικά με το αντικείμενο σπουδών μου, αλλά και σε ποια χώρα θα σπούδαζα, τελικά αποφάσισα! Έμεινα Κύπρο, πήγα Λεμεσό, γράφτηκα στο πανεπιστήμιο FREDERICK και να ' μαι! Το όνειρο μου έχει ήδη πάρει την τελική ευθεία. Τώρα, απλά περιμένω τη στιγμή που θα πάρω το πτυχίο στο χέρι.
Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ σε αυτό που αγαπάω και ασχολούμαι από τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου. Όταν ήμουνα μικρή, είχα ιδιαίτερη αγάπη στο τραγούδι, στο χορό και στο θέατρο. Με θυμάμαι με μια βούρτσα στο χέρι μπροστά από ένα καθρέφτη να τραγουδάω και να χορεύω. Όταν με ρωτούσανε τι ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω πάντα έλεγα πως θέλω να γίνω τραγουδίστρια χωρίς απαραίτητα να ξέρω αν το είχα ή όχι. Πηγαίνοντας σχολείο, μπαίνοντας δειλά – δειλά στη χορωδία του σχολείου μου κατέληξα να τραγουδάω σόλο. Ταυτόχρονα άρχισα μαθήματα φωνητικής, πιάνου, μπαλέτου και σύγχρονου χορού. Όταν έφτασα στην ηλικία τον 9 χρόνων πήγα στο 1ο Παγκύπριο Παιδικό διαγωνισμό του τηλεοπτικού σταθμού Ρικ όπου για πρώτη φορά παίρνω τη πρώτη θέση. Δεν τα έβαλα κάτω, το 1999 λαμβάνω μέρος στο κατακλυσμό, στη Λάρνακα όπου κατακτώ για δεύτερη φορά την πρώτη θέση. Έτσι, σιγά- σιγά, άρχισα να ασχολούμαι πιο επαγγελματικά. Άρχισαν εμφανίσεις στη τηλεόραση, στο ραδιόφωνο αλλά και σε διάφορες εκδηλώσεις, έχωνταςτην ευκαιρία να γνωρίσω καταξιωμένους καλλιτέχνες και να συνεργαστώ μαζί τους όπως τον Πουλόπουλο, τον Χατζηγιάννη κ.α. Συνεργάστηκα με πολλούς καταξιωμένους στιχουργούς π.χ. Ροδούλα Παπαλαμπριανού, γράφοντας μου δικά μου τραγούδια όπου μερικούς μήνες αργότερα μερικά από αυτά άρχισαν και παίζονταν σε δημότικα σχολεία, ακόμα και σήμερα.(΄ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ΄ κ.α). Όλα πήγαιναν όπως τα ήθελα ώσπου μια μεγάλη απώλεια στη ζωή μου με έριξε κάτω και έπεσα από το ροζ μου συννεφάκι, μετά από μια 10χρονη πορεία στο τραγούδι και στο χορό, τα παράτησα όλα! Μου στοίχισε πάρα πολύ. Λίγα χρόνια μετά, κατάφερα να το ξεπεράσω και με πιο πολύ ωριμότητα άρχισα ξανά από την αρχή. Δοκίμασα να ασχοληθώ με αυτό που δεν ασχολήθηκα ποτέ πιο πριν . Το θέατρο. Πηγαίνοντας για casting στο τηλεοπτικό κανάλι ΣΙΓΜΑ παίρνω ένα πολύ σεβαστό ρόλο στη σειρά ‘ΖΩΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟ’ παίζοντας μια ολόκληρη σαιζόν. Παράλληλα με την ομάδα θεάτρου που είχα γραφτεί ανεβάζουμε 2 παραστάσεις (ΟΔΥΣΣΕΒΑΧ, CABARET) έχοντας πάρει στη μια πρωταγωνιστικό ρόλο. Με την ομάδα του Ωδείου ανεβάζουμε το musical‘Ανθρώπων Έργα’ με κύριο καλεσμένο τον Σταμάτη Κραουνάκη. Στη συνέχεια γνωρίζω ένα σημαντικό άνθρωπο στη ζωή μου τον Δήμο Μυλώνα , με παροτρύνει να γραφτώ σε διαφημιστικό πρακτορείο όπου αρχίζω και παίρνω σημαντικές δουλείες κάνοντας διαφημίσεις στη τηλεόραση και σε περιοδικά μέχρι σήμερα.
Η αγάπη για το θέατρο με κάνει και αρχίζω παράλληλα με τις σπουδές μου, σαν εκπαιδευτικός, σπουδές στη δραματική σχολή του Σατιρικού στη Λευκωσία. Η αγάπη μου για τον χορό με κάνει και αρχίζω σε σχολή χορού, μαθήματα HIP-HOP αναμένοντας τις εξετάσεις για τα δύο πρώτα levels.
Παρόλο που κάνω διάφορα πράγματα ταυτόχρονα γυμνάζομαι καθημερινά γιατί μου αρέσει πάρα πολύ η γυμναστική. Στις ελεύθερες μου ώρες μου αρέσει να μοιράζομαι στιγμές με την οικογένεια μου γιατί την αγαπώ πάρα πολύ. Όσον αφορά τους φίλους μου, συνέχεια μου κάνουν παράπονο πως δεν έχω χρόνο για αυτούς. Όμως παρόλα αυτά με καταλαβαίνουν και πάντα με δικαιολογούν, γιατί ξέρουν το πρόγραμμα μου γι΄αυτό και είμαστε χρόνια φίλοι!
Σαν άτομο θεωρώ πως είμαι αρκετά ανεκτική μιας και ότι και να με πειράζει το αντιμετωπίζω με ηρεμία και υπομονή. Ακόμα, νομίζω πως έχω την ΄ικανότητα΄ να κάνω τους άλλους να χαμογελούν. Πιστεύω πάρα πολύ στις αξίες της ζωής και είμαι πάρα πολύ ευαίσθητη σε θέματα που προβληματίζουν την σημερινή κοινωνία όπως φτώχεια, ανισότητα και πολλά άλλα. Μισώ πολύ το ψέμα, την αδικία και υποστηρίζω πολύ την άποψη, πως ζούμε για μιαν αξιοπρέπεια και πως δεν πρέπει να αφήνουμε κανένα να μας την καταπατεί.
Κλείνοντας θα ήθελα να δώσω μια συμβουλή! ΜΗΝ τα βάζετε ποτέ κάτω όποια δυσκολία και αν αντιμετωπίζεται. Η ζωή είναι πολύ μικρή και πρέπει κάθε μέρα που περνά να κάνουμε όσο πιο πολλά πράγματα μπορούμε σαν να είναι η τελευταία μας. Τέλος, θα ήθελα να πω, πως είναι πολύ όμορφο πράγμα μέρα με την μέρα να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και για να μπορέσουμε να το πετύχουμε αυτό θα πρέπει να γίνουμε αρκετά μετριόφρονες ώστε να παραδεχόμαστε τα λάθη μας και προπάντων να γίνουμε ικανοί αλλά και άξιοι να τα διορθώσουμε χωρίς να τα επαναλάμβάνουμε!

Υ.Σ. ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟ!!

zoi_podilato.jpg
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΖΩΗ ΠΟΔΗΛΑΤΟ
ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΜΟΥ.. LIDL